خوردگی اتمسفر چیست؟

از دیدگاه جهانی، ترکیب اصلی جو اساساً بدون تغییر باقی می ماند. با توجه به اندازه‌گیری‌های تجربی، ترکیب حجمی هوا تقریباً عبارت است از: 78٪ نیتروژن، 21٪ اکسیژن، 0.94٪ گازهای کمیاب، 0.03٪ دی اکسید کربن، و 0.03٪ سایر گازها و ناخالصی ها [4]. به دلیل موقعیت طبیعی، آب و هوا و سایر شرایط و همچنین آلودگی های زیست محیطی دست ساز انسان، ترکیب جو پیچیده و متنوع شده و برخی از اجزای مضر تمایل به افزایش تدریجی دارند. به طور خاص، باران اسیدی جهانی ناشی از دی اکسید گوگرد و دی اکسید نیتروژن در هوا، خوردگی مواد فولادی را تشدید کرده است، اگرچه دی اکسید گوگرد و دی اکسید نیتروژن به طور طبیعی وجود ندارد. با این حال، اکثریت قریب به اتفاق این آلاینده های اساسی هوا توسط فعالیت های انسانی تولید می شود. هنگامی که گازهای آلاینده دی اکسید گوگرد و دی اکسید نیتروژن ساطع شده توسط انسان وارد جو می شوند، ممکن است به آلاینده های ثانویه اسید نیتریک و اسید سولفوریک تبدیل شوند. این آلاینده ها به راحتی در آب حل می شوند و قطرات آب اسیدی تشکیل می دهند که به زمین باز می گردند و باران اسیدی، برف اسیدی و غیره را تشکیل می دهند.
انواع مختلف ناخالصی ها در اتمسفر اثرات متفاوتی بر میزان خوردگی فولاد دارند. دی اکسید گوگرد در اتمسفر صنعتی و ذرات نمک در اتمسفر دریا بیشترین تاثیر را بر نرخ خوردگی فولاد دارند. در فضای خالص روستایی، میزان خوردگی فولاد بسیار کم است. خوردگی جوی فولاد یک سیستم پیچیده است. نرخ خوردگی علاوه بر آلودگی های زیست محیطی ساخته دست بشر، با سرعت و جهت باد، دما و بارندگی، دوره شبنم، تابش خورشید، تغییرات فصلی و حتی گرد و غبار طبیعی در جو نیز مرتبط است. حتی در شرایط خارجی مشابه، نرخ خوردگی در قسمت پشتی فولاد به دلیل رسوب آب باران به طور قابل توجهی بیشتر از سمت آفتابی است.