پل های فولادی

پل های فولادی به طور گسترده در سراسر جهان در اشکال و دهانه های ساختاری مختلف مانند پل های بزرگراه، پل های راه آهن و پل های عابر پیاده استفاده می شود. از مزایای اصلی فولاد سازه ای نسبت به سایر مصالح ساختمانی می توان به استحکام، شکل پذیری، سهولت ساخت و ساخت سریع آن اشاره کرد. مقاومت کششی و فشاری بسیار بالاتری نسبت به بتن دارد و نسبت مقاومت به هزینه و سختی به وزن بهتری دارد. فولاد یک ماده همه کاره و موثر است که می تواند راه حل های کارآمد و پایداری برای ساخت پل ارائه دهد، به ویژه برای پل های با دهانه بزرگ یا پل هایی که نیاز به عملکرد لرزه ای افزایش یافته دارند.

فولاد سازه ای برای پل های فولادی باید بر اساس خواص مواد مورد نیاز یا وضعیت تنش در زمان استفاده، شرایط محیطی در محل ساخت و ساز، روش های حفاظت در برابر خوردگی و روش های ساخت و ساز انتخاب شود. خواص فیزیکی فولاد سازه ای مانند استحکام، شکل پذیری، چقرمگی، جوش پذیری، قابلیت آب و هوا، ترکیب شیمیایی، شکل، اندازه و خواص سطحی از عوامل مهم در طراحی و ساخت پل های فولادی هستند. سه نوع فولاد سازه ای اغلب در ساخت پل های فولادی استفاده می شود، از جمله فولاد کربنی، فولاد با مقاومت بالا و فولاد کربنی عملیات حرارتی شده.